آشنایی با ابزار فیبوناچی پروجکشن: تفاوتها و کاربردها
در قسمتهای قبلی ما با دو ابزار مهم ریتریسمنت (Retracement) و اکستنشن (Extension) آشنا شدیم. گفتیم که ریتریسمنت برای یافتن انتهای اصلاح و اکستنشن برای پیدا کردن انتهای جنبش اصلی استفاده میشه. اما امروز میخوایم با یک ابزار کمکی و بسیار کاربردی دیگه به نام پروجکشن (Projection) یا اکسپنشن (Expansion) صحبت کنیم.
دوستان، دقت کنید که اکستنشن و اکسپنشن دو ابزار متفاوت هستن، هرچند از نظر نام و کارایی شباهتهای زیادی دارن. بیایید ببینیم این ابزار سهنقطهای چه ویژگیهای منحصربهفردی داره.
تفاوت ساختاری: ابزار سهنقطهای
مهمترین تفاوتی که ابزار پروجکشن با دو ابزار قبلی داره، تعداد نقاط مورد نیاز برای رسمشه. همانطور که میدونید، ابزارهای ریتریسمنت و اکستنشن دو نقطهای هستن؛ یعنی شما با انتخاب دو نقطه روی نمودار، سطوح فیبوناچی رو میبینید. اما در ابزار پروجکشن ما باید سه نقطه رو روی نمودار رسم کنیم تا سطوح خاصی ظاهر بشن.
اهمیت سطح ۱۰۰ درصد در پروجکشن
در تکنیکهای قبلی، سطح ۱۰۰ درصد اهمیت چندانی نداشت و ما کمتر بهش توجه میکردیم. اما در تکنیک پروجکشن، داستان کاملاً متفاوته. سطح ۱۰۰ درصد مهمترین سطح محسوب میشه و به عنوان یک تارگت کلیدی در نظر گرفته میشه.
در کنار سطح ۱۰۰، سطوح مهم دیگهای هم وجود دارن که شامل موارد زیر هستن:
- سطح ۱۶۸ فیبوناچی
- سطح ۲۶۸ فیبوناچی
- سطح ۴۲۶ فیبوناچی
البته تمام این سطوح اهمیت دارن، اما سطح ۱۰۰ از همه مهمتره و باید دقت ویژهای روی اون داشته باشید.
کاربرد اصلی: تأیید سطوح و ایجاد زونهای قوی
کاربرد اصلی ابزار پروجکشن تأیید سطوح بهدستآمده از ریتریسمنت و اکستنشن و ایجاد زونهای قویتر برای تعیین تارگت قیمتی است. این ابزار یک بایاس (Bias) بین یک موج و یک موج دیگه در نمودار ایجاد میکنه.
به زبان ساده: شما میتونید به تنهایی از ریتریسمنت و اکستنشن استفاده کنید، اما برای اینکه یک تابلوخوانی دقیقتر داشته باشید و سطوح رو تأیید کنید، از پروجکشن استفاده میکنید. این کار باعث میشه زونهای حمایت و مقاومت شما قویتر بشن و احتمال برخورد قیمت به اون سطوح بیشتر بشه.
در آموزشهای بعدی، با مثالهای عملی روی نمودار، نحوه استفاده از این ابزار رو به صورت شفافتر بررسی خواهیم کرد.